در مسیر باد
در مسیر باد

شهریورماه دولت وارد سال آخر فعالیت خود می شود و دولت تدبیر و امید در 7 ماه از سال جاری و 5ماه از سال 1400 باید سال آخر خود را سپری کرده و پس از انتخاب هشتمین رئیس جمهور ایران در سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری رسما دولت فعالیت هشت ساله اش به پایان رسیده و جای خود را به دولتی تازه کار خواهد داد.

اختصاصی نشریه میرملاس نو- از آنجا که مرسوم این است که دولت ها معمولا در سال آخر فعالیت شان کم رمق می شوند و انگیزه ها از سوی دولتمردان در قیاس با سال های قبل کمتر می شود، معمول این است که مدیران دولتی بیش از آنکه به دنبال رتق و فتق امورات و حرکت در مسیر رویکرد دولت باشند کم رمق و بی انگیزه چشم انتظار روزها و ماه های پایانی عمر مسئولیت خود هستند.

در استان لرستان اما قضیه کمی متفاوت است، از آنجا که چندان انتصاب مدیران برگرفته از ذائقه و برآمده از رای مردم و سبد رای آنها نبوده و بیش از آنکه مدیریت ها را منصوب دولت مستقر تلقی کنیم باید اغلب آنها را منتسبان به نمایندگان و نیروهای همسو با آنها لحاظ کنیم، از این رو بخش عمده ای از مدیران نه تنها پایان عمر دولت را پایان عمرمدیریتی خود تلقی نمی کنند بلکه بر آن هستند که در دولت آینده نیز حضور پیدا کرده و در مسند دولتمردان دولت انتخاب نشده و تشکیل نشده رئیس جمهور بعد و استاندار منصوبش نیز حضور پیدا کنند، همچنان که روال به این سمت بوده که این دولتی های همیشه دولتمرد، در همه دولت ها به لطایف الحیل خود را به صندلی های مدیریتی آویزان کرده و میراثی مدیریتی برای خود ایجاد کنند.

از آنجا که دولت فعلی دولتی فاقد گفتمان و اساس و بنیان حرکتی اش، اعتدال گرایی با تکیه بر استفاده از همه ظرفیت ها بود، جریانات به نوعی در هم تنیده و حاصل این در هم تنیدگی، فروپاشی مرزهای سیاسی و کم رنگ شدن نقش جریانات سیاسی در انتصابات و چینش های مدیریتی بر پایه میزان نفوذ فرد و قدرت و پشتوانه سیاسی و اجتماعی بود.  طبیعتا در چنین فضایی حتی حامیان محمد باقر قالی باف در انتخابات ۹۲ و سید ابراهیم رئیسی در انتخابات سال ۹۶ نیز صرفا بواسطه شعار دولت و همچنین پشتوانه های حمایتی خود در میان نمایندگان و البته بخت بلندشان در زمین گیر شدن اصلاح طلبان در دولت دوم روحانی این حق را برای خود قائل و محفوظ می دانستند که در زمره مدیران و دولتمردان اعتدالی حضور داشته باشند و از این دولت سهامی عام بهره و ثمره ای ببرند.

ماحصل این رویکرد و این در هم تنیدگی این شد که میراث مدیریتی دولت اعتدال در لرستان بافت و مجموعه ای تعدیل شده از میراث دولت سابق شد که امروز چندان دل در گروی این دولت نداشته و چندان از پایان هشت ساله روحانی و دولتش ناراضی به نظر نمی رسند زیرا قرار است دولتی تازه کار از جنس و عیار فکری دولت سابق روی کار بیاید و با رویکرد و منش انقلابی گری، دولت را تحویل گرفته و امورات را پیش ببرد، لذا مدیران کنونی مسیر و رویکرد را بر خلاف سالیان گذشته ترسیم کرده و دیگر نیاز و احتیاجی ندارند خود را به اعتدال گرایی و گردش به چپ متظاهر کرده و از توان و ظرفیت فعالان سیاسی و رسانه ها و احزاب و جریانات اصلاح طلب بهره مند شوند.

این افراد که همواره شناگران خوب و ماهری در گذرگاه ها و پیچ های متفاوت سیاسی بوده و در مسیر باد، استادانه حرکت کرده اند، این روزها گردش به راست کرده و سعی می کنند برای آینده مدیریتی خود در دولت آینده سرمایه اندوزی کنند.

لازمه چنین سرمایه سازی و برنامه ریزی، جلب حمایت و رضایت فعالان سیاسی و رسانه ای و نیروهایی است که در جریان مقابل دارای نفوذ و قدرت مانور هستند و مدیران فعلی نیز دریافته اند که از حامیان و یاران و دوستان دیروز خود در دولت فعلی بعنوان چهره های سوخته چشم پوشی کرده و برای آینده خود با جلب نظر مخالفین این دولت در جریان اصولی ها، بستر سازی کنند.

لرستان درحالی علیرغم پیشینه تاریخی و همچنین پتانسیل بالای طبیعی و غنی باقرارداشتن در بهترین موقعیت سوق الجیشی می توانست همانند مناطق همجواراز جمله اراک وکرمانشاه به یک استان بهره مند مبدل شودکه بالعکس همه امتیازات  نادیده گرفته شده و این استان در ردیف استان های ضعیف ازحیث توسعه اعم ازصنعتی و فرهنگی و سیاسی و. ..قرارگرفته است.

در کرمانشاه امروز حوزه درمان و آموزش عالی و صنعت برجستگی خاص خود را داشته و دولت های وقت در این استان به طور برجسته در این زمینه ها میراث بر جای گذاشته اند، در اصفهان و کرمان، اراک و تبریز و مشهد و…نیز صنعت و کشاورزی و توسعه صادرات و حمل و نقل و…این استان ها را از هر حیث از دیگر استان ها متمایز ساخته است اما در لرستان میراث ماندگار دولت ها مهاجرت هایی است که به گفته رئیس سابق سازمان برنامه ریزی استان سالانه ۱۲هزار نفر از لرستان مهاجرت می کنند که تامل برانگیز است.

موضوعی که در  اجرایی نشدن برنامه های دولت ها در این استان و ضعف ها و محرومیت های مزمن و تاریخی لرستان دخیل بوده همین مدیریت های ضعیفی است که برای اجرایی کردن این برنامه ها  از فنون مدیریتی و عنصر و مولفه کارایی بی بهره بوده و تنها هنرشان حرکت در مسیر باد بوده است.

 

(عباس دارایی/ عضو هیئت تحریریه میرملاس نو)