سینمای مردم نگاری و ایلدا
سینمای مردم نگاری و ایلدا

چندی بود که در همین نشریه به تشریح سینمای مردم نگاری و بیان انواع آن پرداختیم و از ضرورت توجه خصوصا شبکه های استانی و شبکه افلاک به این شکل از فیلم گفتیم. تا اینکه در این ایام سریالی از شبکه یک سراسری کشور به روی آنتن رفت به نام ایلدا که هنوز در حال پخش است. همانطور که قبلا توضیح داده شد: این نوع سریال در دسته، انتخاب یک موضوع خاص به عنوان موضوع اصلی فیلم است و در خلال آن بیان و به تصویر کشیدن سنت ها و رسومات یک قوم، قرار می گیرد. البته که ساخت فیلم اینچنینی قومیتی همواره حاشیه هایی را به دنبال دارد.

اختصاصی نشریه میرملاس نو- این سریال با تمام نقاط و ضعف و قوتی که ممکن است تا اینجای کار که در حال پخش است، وجود داشته باشد، مخاطبان بسیاری را جذب کرده و باید منتظر بود که در ادامه سریال چگونه دنبال می شود و سپس در مورد نقد آن صحبت کرد و نوشت ولی در این بین بیشترین انتقادی که به آن شده، این است که چرا زبان پارسی معیار به عنوان غالب دیالوگی استفاده شده است. که باید بخشی به کارگردان و مسئولین تهیه حق داد. چرا که این سریال با حضور بازیگران مطرح غیر لر زبان ساخته شده و قدری برای هماهنگ کردن و بیان کردن درست الفاظ با مشکل مواجه هستند و از طرفی فراموش نشود این سریال در شبکه سراسری پخش می شود و برای عموم مردم ایران باید قابل فهم باشد. از طرفی هم می شود با شیوه هایی زیرکانه مانند کاری که در نوع زبان بینابینی که در سریال نون خ مورد استفاده قرار گرفت، کمی دز لری صحبت کردن دیالوگ ها را بالا برد خاصه آنکه لری بسیار نزدیک به گویش پارسی معیار می باشد و می شد از این موضوع بهره بیشتری برد. البته بنده معتقدم که نوع زبان استفاده شده در این سریال زیاد مهم نیست چرا که به تصویر کشیدن فرهنگ این منطقه لرستان بیشتر از هر چیزی مهمتر و جذابتر می تواند باشد. مانند یک فیلم مثلا ایتالیایی می شود که دوبله پارسی شده است. اصل موضوع به تصویر کشیدن رسومات و سنن است. باید از این رویکرد صدا و سیما استقبال شود تا هرچه بیشتر فیلم در مورد اقوام مختلف جامعه ایران فیلم، ساخته شود.

 

(عمید بهرامی/ عضو هیئت تحریریه میرملاس نو)