وحدت ملی و قومیت
وحدت ملی و قومیت

ایران یک کشور چند قومیتی است و همین ضرورت عینی ایجاب می‌کند همه اقوام در کنار هم براساس تاریخ گذشته تاکنون، همزیستی مسالمت‌آمیز داشته باشند. هر قومیتی در کشور، خرده فرهنگ خاص خود را دارد و این نشان می‌دهد اصل احترام و همجواری زیست اجتماعی یک اصل اساسی در کشور ماست.

اختصاصی نشریه میرملاس نو- ما از منظر جامعه‌شناسی نیاز به تقویت مؤلفه‌های انسجام ملی و اجتماعی داریم و همین، می‌طلبد از طرح مطالب به صورت کلامی یا نوشتاری که پیام توهین به همدیگر دارد به شدت پرهیز کرده و همواره احترام همدیگر را در مناسبات بین قومیتی و مناسبات اجتماعی داشته باشیم.

در این زمینه نقش نظام آموزش و پرورش و نظام آموزش عالی کشور در زمینه آموزش مفاهیم شهروندی مدرن، حقوق و تکالیف شهروندی و انسجام اجتماعی، یک نقش بسیار حیاتی و کلیدی است. همه ما انسان‌هایی برابر اما با فرهنگ‌ها و خرده‌فرهنگ‌های متفاوت هستیم که می‌بایست براساس اصل حقوق و تکالیف شهروندی، همواره به فکر وحدت ملی و انسجام اجتماعی کلان باشیم.

ناگفته پیداست که موقعیت جغرافیایی و ژئواستراتژیکی کشور ایران که در منطقه پرتضاد و پرتنش خاورمیانه قرار دارد ایجاب می‌کند همه ما حس مسئولیت‌پذیری ملی و اجتماعی از نوع کلان‌نگر و جامعه‌محور داشته باشیم. بدین روی، اگر خدای ناکرده مباحث تضادهای بین قومیتی یا توهین به همدیگر در جامعه ایران، مجال رشد پیدا کنند باتوجه به شرایط جغرافیایی و قومیتی منطقه خاورمیانه ممکن است پیامدهای خطرناک برای انسجام ملی ما داشته باشند.

ما همه شهروندان این کشور هستیم و می‌بایست ضمن آنکه در مباحث مردم‌شناسی و فرهنگی، از داشته‌های فرهنگی، هنری و گردشگری محلی خود دفاع کنیم رو به سوی تبادلات اجتماعی مبتنی بر احترام به یکدیگر بیاوریم و فراموش نکنیم در وهله نخست، قبل از آنکه، ما متعلق به هر قومیتی باشیم انسان هستیم و اخلاق ایجاب می‌کند انسان به انسان احترام بگذارد و به یکدیگر توهین نکنیم. به ویژه ما مسلمان هستیم و در این زمینه، رسالت ما یک مسئولیت اجتماعی سنگین‌تر در جهت صیانت از وحدت ملی در سطح کشور است.

از سوی دیگر، وقتی اشتباه یا توهینی صورت می‌گیرد و شخص بیان‌کننده اشتباه یا توهین، به سرعت از مواضع خود پشیمان می‌شود و به صورت رسمی هم پوزش‌خواهی می‌کند آنگاه ما نیز وظیفه داریم موضوع را دامن‌نزنیم. ناگفته پیداست گاهی بازنشر سخنان یا تصاویر توهین‌آمیز یک شخص در جامعه، خود، گستره انتشار آن‌را افزایش می‌دهد و این باعث می‌شود مخاطبان بیشتری به آن موضوع توجه کنند که این هم اشتباه است.

پس، هر کدام از ما شهروندان مسئولیت اجتماعی داریم از بازنشر مطالب تمسخرآمیز، توهین‌آمیز و غیراخلاقی درباره هر قومیتی که باشد پرهیز کنیم تا بشود با تدبیر با موضوع برخورد کرد و خودمان ناخواسته در انتشار هرچه بیشتر یک موضوع، سهیم نباشیم.

امیدوارم همه ما ایرانیان با هر نوع قومیتی که هستیم همواره مصلحت کشور و جامعه، وحدت ملی و انسجام اجتماعی کلان را سرلوحه هرگونه کلام و نوشتار خود قرار دهیم و قبل از اینکه سخنی بگوییم یا مطلبی بنویسیم ابتدا به مصالح کلان کشور و مملکت، فکر کنیم.

 

(شهرام شرفی/ عضو هیئت تحریریه میرملاس نو)